Dzięki prostym praktykom zarządzania pszenica ozima może być cenną rośliną, którą można włączyć do płodozmianu. Aby jednak uzyskać najwyższe plony, należy wziąć pod uwagę wiele czynników wpływających na siew pszenicy ozimej.

Prawidłowe rozmieszczenie nasion ma kluczowe znaczenie dla uzyskania jednorodności uprawy. Wymaga to odpowiednio przygotowanego pola, zdyscyplinowanej inspekcji i celowej kalibracji sprzętu do sadzenia.

Optymalnym terminem siewu pszenicy ozimej jest początek września, szczególnie w przypadku pól obsianych na stojącym ściernisku. Praktyka ta pomaga zmniejszyć ryzyko zakażenia pszenicy chorobami, a także pozwala zachować wilgoć w glebie, co jest ważne dla ograniczenia zimowej śmierci.

Optymalny termin siewu zależy również od temperatury gleby i warunków pogodowych. Gdy gleby są gorące, sadzenie w późniejszym terminie może być skuteczne, ale jeśli pogoda jest chłodna i sucha, wcześniejsze wysiewanie może być bardziej korzystne.

Jesienne nawożenie pszenicy zwykle nie jest konieczne, ale tegoroczne nadmierne opady deszczu i zalanie pól, które zwykle nie są zalewane, prawdopodobnie obniżyły poziom składników odżywczych, które w przeciwnym razie byłyby dostępne dla upraw jesienią. Jeśli wymagane jest nawożenie azotem (N), najlepiej zastosować opaskę boczną lub w połowie rzędu w zalecanej dawce. Badania wykazały, że azot stosowany jesienią ma tendencję do wysuszania podłoża siewnego, co może negatywnie wpływać na równomierność kiełkowania i wschodów.